Son yazımdan 2 yıl kadar sonra buraya yeni bir yazı yazmak her ne kadar saçma gelse de, öylesine siteme girdiğim zamanlar hep aynı yazıları görmekten sıkıldığım için bir yazı yazmaya karar verdim. Gerçi bu yazı öyle yazılmayacak türden de değil.

Baya şey oldu yazmayalı, mesela İstanbul'a taşındım ağustosta. Şirket resmi olarak İstanbul'da faaliyet gösteriyor. 1 yıl olacak neredeyse, liseyi de sayarsak İstanbullu oldum sayılır.

Eh madem artık İstanbul'a taşındım, hayatımda birşeyler yapmak lazımdı, ilerlemek lazımdı. Bu yüzden artık herşeyi yoluna sokma çabası başladı ve nihayetinde hayatımın aşkıyla 28 Eylül'de nişanlanmaya karar verdik.

Saat 19:30 civarı, İst.dayım. Arabamla Kütahya'ya yola çıkıyorum. Arabada hiç gaz yok, yani her an bitti bitecek, bunu da biliyorum ama depoda az birşey benzin var, olur da gaz biterse bu benzine güveniyorum. Otobanda hep gaz aldığım aygaz veren servis alanından da gaz alacağım.

İlerliyorum otobanda, araba kasılmaya başladı, gaz sonlarına yaklaşıyor. En sağ şeride geçtim, hızı 100 civarına düşürdüm. Bu hızda giderken her zaman arabayı benzine alırım, biraz yavaşlar ve sorunsuz benzine geçer, tekrar hızlanmaya başlar. Aldım benzine, araba yavaşladı ama hızlanmadı, uzun zamandır da benzin kullanılmıyor ve çok az bir miktar vardı depoda, benzinin bittiğini düşünerek tekrar gaza aldım ve iyice yavaşlayarak 50-60 ile devam etmeye başladım yola.

Servis alanına 5 KM kaldığını gösteren levhayı gördüğümde istesem de hızlanamıyordum, emniyet şeridinden dörtlüleri yakmış şekilde 40 ile gidiyordum. O sırada emniyet şeridinde başka bir araba gördüm, adam inmiş arabayı itiyor, dursam tekrar kalkamayacağım için geçip gittim, bir 100 mt kadar ilerlediğimde hızım 20'ye düştü ve bir 50 mt daha gittiğimde yolda kaldım.

Sunucunun diskleri bozuldu, 1 yıllık yazılar tarih oldu.. Elimdeki en yeni yedek buydu.. Geçmiş olsun bana, bize..

Artık burada yazmıyorum, daha doğrusu hiçbir yerde yazmıyorum.. Aylar geçmiş son yazımız üzerinden ve açıkçası o kadar zaman geçmesine rağmen yazma isteği duymadım burada.. Neyse ki, bu yazılar her zaman burada kalacak.. Canım isterse yazmaya başlarım tekrar..

Bugün her açıdan bir ilk oldu benim için.. Öncelikle, hayatımda ilk kez yerel seçimde oy kullanmış oldum, ayriyetten ilk kez sandıkta görev yapmış oldum(müşahitlik), ayrıca ilk kez adına müşahitlik yaptığım partiye gidip adamlara eksiklerini söyledim..

Eh, Kütahya gibi bir şehirden zaten akpden başka partinin seçilmesinin imkansız olduğu belliydi, ben de sandık açılıp oylar sayıldıkça buna bizzat şahit oldum.. İçim yandı o ayrı mesele, millet bol bol küfrediyor, ama sonuç olarak gidip yine oy veriyor, bunu da anlamak çok zor zaten.. Hani gözümle görmesem hile hurda diyecem ama o da değil, içimi yakan da bu zaten.. Anlamak zor bu milleti, hele bir de oy verdikten sonra "bana kömür verdiler ben de oy verdim geçtim" diyenleri gördükçe daha da bir içim yandı.. Yazık oluyor, memleketi resmen kömürle satın aldılar.. Hayır, işin kötüsü, o kömürlerin parası bizim verdiğimiz vergilerden çıkıyor..

Herneyse efendim, sonuç için dertlenmek bir yana, bu sayım işleri nasıl oluyor ondan bahsedeyim biraz istedim, ilk kez canlı olarak böyle bir aktivitede bulunduğum için bahsetmekte fayda var.. Saat 17:00'de, sandıklar kapanıyor ve hemen kaç kişinin oy verdiği ve kaç kişinin oy vermeye gelmediği hesaplanıyor.. Sonra ise hiç vakit kaybetmeden sandıklar açılıyor ve sandık görevlileri, müşahitler huzurunda sayımları yapıyor, tutanaklar çok detaylı olarak tutuluyor ve teslim ediliyor. Zor bir iş değil yani..

Herneyse, bir seçim daha bitti, hayırlı olmayacak olsa da hayırlı olsun diyelim ve geçelim napalım..